اردستان و زواره، پیشنهاد سفر وسوسه انگیز(اردستان، استان اصفهان)

قبل از این سفر باید  خود را برای دیدن حجم زیادی از زیبایی و شگفتی معماری و مردم شناسی آماده سازید. سفر به شهرهای اردستان و زواره، پیشنهادی است که نمی توان آن را رد کرد. هر گوشه و کنار آن بناهای تاریخی و طبیعت کویری پذیرای ایرانگردان است. در ادامه، خلاصه ای از سفر به این دو شهر زیبا در استان اصفهان آورده شده است.

مسجد جامع ازدستان
مسجد جامع ازدستان

اردستان شهر شگفتی ها:

آغاز سفر ما ظهرهنگام یک روز پنجشنبه پاییزی بود. با ورود به اردستان با خیابان های خلوت در ظهرگاه رو به رو بودیم.  با جستجو در نقشه موبایل به دنبال مسیر قنات “مون”(moun) بودیم. در همه جای ایران قنات هست اما قنات مون با همه آنها تفاوت دارد. تفاوت آن در دوطبقه بودن قنات است. ظرافت طراحی و اجرای دو طبقه قنات را می توان در کنار خیابان مصلی که یکی از خیابان های اصلی اردستان است دید. پلکان تا پایین می رود و در پا آب قنات طبقه اول چاهی دیده می شود که طبقه دوم هم از آنجا پیداست.

پا آب قنات مون در اردستان
پا آب قنات مون در اردستان
ساخت قنات کار بسیار دشواری است و فقط با همت زیاد این کار بر می آید. راه رفتن در بخشیی از قنات مون که به نسبت ارتفاع زیادی دارد بسیار جالب بود.
ساخت قنات کار بسیار دشواری است و فقط با همت زیاد این کار بر می آید. راه رفتن در بخشیی از قنات مون که به نسبت ارتفاع زیادی دارد بسیار جالب بود.
بخشی از قنات مون
بخشی از قنات مون

داخل کوچه می رویم و کمی جلوتر در سمت چپ حیاطی که مظهر قنات طبقه اول است بازسازی شده و میتوان در کنار آن نشست و از این ابتکار قدیمی لذت برد. ماهی های قنات هم برای خودشان مشغول هستند.

کوچه را که ادامه می دهیم و در کنار مسجد بابا احمد، مقسم آب قنات را که ساخته ای به قدمت قرن هفتم است را میبینیم. هدف از آن تقسیم آب قنات به اندازه ۲ به ۱ بین مزارع مون و تلک آباد است که با سادگی و دقت این کار را انجام میدهد. کم کم مزارع و باغ ها پدیدار می شوند. در انتهای کوچه آثار یک آسیاب قدیمی هم دیده می شود که نشان از حداکثر بهرهمندی از آب قنات بوده است.

شرح این مقسم آب را در عکس پایین بخوانید.
شرح این مقسم آب را در عکس پایین بخوانید.
شرح در عکس
شرح در عکس

مردم مهربانند و بالهجه زیبای اردستانی گفت و گو می کنند پای صحبت یک بانوی میان سال از اهالی کوچه قنات مون نشستیم از کودکی و پرهیاهویی محل می گفت که سرگرمی شان بازی در کنار قنات بوده. سبزی های خود را برای شستن گل آن به پای قنات می برد تا در مصرف آب لوله کشی صرفه جویی شود. چند جمله کافیست تا مثل آشنایان قدیمی گپ بزنی. این جادوی مردمان سرزمین ایران است.

مسجد جامع اردستان دومین مقصد ما در این روز کوتاه پاییزی بود. مسجدی که یکی از کهن ترین مساجد ایران است و بر بقایای آتشکده ساخته شده است. معماری دلنشین در غروب پاییزی هر بازدید کننده ای را مسحور خود می کند. ایوان های بلند و زیبا و حیاط چهار گوش و تزئینات گنبد ها ستودنی است. در محوطه بیرون ساخت و ساز و نوسازی انجام می شد و خبر از آینده ای بهتر دارد. مسجد خلوت است و تعداد انگشت شماری برای دیدنش آمده اند. قدم زدن در این مکان انرژی مثبتی به آدمی می دهد.

گنبد زیبای مسجد جامع اردستان
گنبد زیبای مسجد جامع اردستان
مسجد جامع اردستان
مسجد جامع اردستان
غروب زیبای پاییزی، مسجد جامع اردستان
غروب زیبای پاییزی، مسجد جامع اردستان
بدون شرح
بدون شرح

شب گردی در زواره:

کارت حافظه دوربین را در خانه جا گذاشته بودیم و مدام افسوس. عصر بود و مغازه ها باز بودند و به راحتی یک رم خریدیم. قصد شب مانی در زواره را داشتیم. زواره نزدیک است و فقط ۱۰ کیلومتر با اردستان فاصله دارد. زواره در شمال شرقی اردستان است. سه اقامتگاه در اینترنت نام برده شده بود که فقط دو تا از آن ها فعال بود. اولی که مطلوب ما بود(ننه کوکب) رزرو بود، اصرار هم بی فایده بود;) . سراغ اقامتگاه خانم عامری را گرفتیم و آنجا مستقر شدیم. شب سردی در آذر ماه بود. ولی مانع از گشت در کوچه پس کوچه های زواره نمی شد.

از نزدیکی آب انبار قدیم یا زورخانه فعلی شروع کردیم. آقای ذبیحی مسئول زورخانه در پیاده رو بود. گپ کوتاهی زدیم. از ما برای مراسم گلریزان یک بیمار، برای همان شب در زورخانه دعوت کرد. بی درنگ پدیرفتیم. بازار تعطیل بود ولی کوچه های سرپوشیده برای هر سه ما بسیار لذت بخش بود. حسینیه کوچک و بزرگ اولین مکان های بازدید ما بود. به سمت چپ پیچیدیم و به سمت قلعه سنگ بست و یخچال قدیمی هم رفتیم. منظره شب و نوردهی به نظر جالب می آمد. دریافتیم که هر نقطه ای از زواره حرفی برای گفتن دارد و سفرها می خواهد تا تمام آن را درک کنی.

پلکان ورودی آب انبار زواره
پلکان ورودی آب انبار زواره
شاید بهترین استفاده از آب انبار قدیمی باشد.
شاید بهترین استفاده از آب انبار قدیمی باشد.
بافت قدیمی زواره
بافت قدیمی زواره
حسینیه زواره
حسینیه زواره
حسینیه زواره
حسینیه زواره
بافت قدیمی زواره
بافت قدیمی زواره
یخچال و برج و باروی زواره
یخچال و برج و باروی زواره

مراسم زورخانه با نمایش کوتاه ورزشکاران و سخنرانی مسئولان شهری زواره بود. آب انبار قدیمی زواره بسیار با هیبت بود. ساخت چنین مکانی در دل زمین هم حیرت آور است. حالا با ساخت گود زورخانه، بار دیگر این مکان شگفت انگیز زنده شده بود. آقای ذبیحی گفت که جمعه صبح ها معمولاً مراسم زورخانه ای دارند.

بدون شرح
بدون شرح
اجرای زورخانه ای برای سنت نیک گلریزان
اجرای زورخانه ای برای سنت نیک گلریزان
زورخانه زواره
زورخانه زواره

گشت و گذاری در اطراف زواره:

از تمام مکان های دیدنی شهر زواره که بگذریم، روستا گردی در اطراف زواره هم خالی از لطف نیست. این نکته گفتنی است که در شمال و شمال شرق زواره مناطق شن زار است که با تاغ کاری تثبیت شده. کمی جلوتر کویر دق سرخ است که دیگر برای صدها کیلومتر هیچ سکونت گاهی نیست. جاده پیرامونی زواره در حاشیه شنزار روستاهای زیادی را به هم متصل می کند. ابتدا راهی امیرآباد شدیم، کاخ قدیمی امیرآباد درعین ویرانی می درخشید. ای کاش روزی این مکان با سرمایه گذاری احیا شود. طبقات آن و تزئیناتش بسیار دیدنی است و منظره ای رو به دشت بی انتها از پنجره های ای بنای قدیمی.

گیاه جغجغه در نزدیکی امیرآباد
گیاه جغجغه در نزدیکی امیرآباد
استخر آب کشاورزی امیرآباد
استخر آب کشاورزی امیرآباد
عمارت کاخ امیرآباد
عمارت کاخ امیرآباد
نمای روستا از طبقه بالای کاخ امیرآباد
نمای روستا از طبقه بالای کاخ امیرآباد
کاخ امیرآباد
کاخ امیرآباد
باغ انار در نزدیکی کاخ امیرآباد
باغ انار در نزدیکی کاخ امیرآباد
کاخ امیرآباد پتانسیل زیادی در راستای گردشگری خواهد داشت.
کاخ امیرآباد پتانسیل زیادی در راستای گردشگری خواهد داشت.

امیرآباد، کریم آباد، معین آباد و در آخر دهنو روستاهایی بودند که از آنها گذر کردیم و در انتها به جاده اردستان به مهاباد رسیدیم. روستاهای حاشیه کویر که هریک برای خود حرفی دارند، باید پای درد و دل آنها نشست اگر طالب دیدن و آموختن هستیم.

جنگل تاغ در نزدیکی زواره
جنگل تاغ در نزدیکی زواره
جاده ای در اطراف زواره
جاده ای در اطراف زواره
دورنمای کوهستان دوروچمن اردستان
دورنمای کوهستان دوروچمن اردستان

در منطقه کوهستانی بین نائین و زواره نیز می توان به روستاها و مناطق زیبایی دسترسی پیدا کرد که سرهنگ آباد یکی از آن هاست.

و در نهایت تیم سه نفره ما ;)
و در نهایت تیم سه نفره ما 😉

نقشه های راهنما در wikiloc قرار داده شده است. اردستان ، زواره

پست های مرتبط:

پرسه در بیابان(آران و بیدگل، استان اصفهان) زمستان و آخر هفته بهانه ای شد برای گشت و گذار در تپه ها و دره های بیابان در مسیر کویر معروف مرنجاب، که شاید کمتر شنیده و معرفی شده است. منظره جنگل تاغ از بالای خطب شکن اینجا کیلومتر 10 جاده خ...
گشت و گذاری در خور و بیابانک؛گرمه، مهرجان، بیاضه، اردیب، ایراج و چوپانان(استان اصفهان)... روستا گردی پاییزی آنهم در منطقه کویری ایران با آن همه جاذبه شناخته شده و نشده، قطعا حال هر سفر دوستی را سر جایش می آورد، منطقه خور و بیابانک که سرآمد جاذبه های منطقه کویری ایران است این روزها بشدت مور...
نوش آباد(آران بیدگل، کاشان، استان اصفهان) شهر نوش آباد از توابع آران و بیدگل در سه کیلومتری این شهرستان و پنج کیلومتری شمال کاشان قرار دارد که با وجود کوچک بودن جاذبه های تاریخی، طبیعی و فرهنگی زیادی را در خود جای داده است. ماه محرم در نوش آب...
پا بر رکاب تا کویر مرنجاب(آران و بیدگل، استان اصفهان) برای لمس بیشتر طبیعت، می بایست پیاده شد ... قدم زد و حس کرد... با اینکه می دانیم در این تاریخ ارتش قصد برگزاری مانور در منطقه دارد ولی  تصمیم گرفتیم که برای رفتن به کویر مرنجاب با دوچرخه رکاب بزنیم و...
 روزی روزگاری، گاوخونی…(ورزنه، استان اصفهان) آذر ماه است. صبح سردی است و ما با ماشین کرایه ای از اصفهان و با گذشتن از اژیه به ورزنه رسیدیم...شوق دیدن بقایای گاوخونی، ورزنه و خارا ما را به اینجا کشانده... نمای کوه سیاه در شمالی ترین نقطه تالا...

احسان موسوی

هر بار که به نقطه ای از ایران سفر می کنم، بزرگی و تنوع این سرزمین مدهوشم می کند…  ایران تمامی ندارد…

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.