نیمه خرداد سال ۱۴۰۳ بود که به قصد پادنا و بویراحمد دل را به جاده سپردیم. درروزآخر سفر رفتیم که سه چهار تا آبشار ببینیم، ۸ تا آبشار نصیبمان شد و حوضچه هایی که هر کدامش وجودمان را خنک کرد. می توانم وچود چنین آبشارها و حوضچه هایی را در دل زاگرس در ایران بینظیر بنامم. اینجا تنگ تامرادی در نزدیکی یاسوج است. اولش کمی بی مهری داشت. برای هیچ و پوچ وسط جاده با کارت خوان حسابمان را رسید....
در اواسط خرداد ماه سال ۱۴۰۳، ما یک سفر به استان زیبای کهگیلویه و بویراحمد را برنامه ریزی کردیم. هدف اصلی ما در این سفر، بازدید از جاذبه های طبیعی و مناظر بکر این استان بود. ما مشتاقانه منتظر بودیم تا از نزدیک شاهد زیبایی های خلقت در این منطقه باشیم. در این سفر، تصمیم گرفتیم تا از منطقه حفاظت شده خاری دون دیدن کنیم، جایی که تنوع زیستی غنی و طبیعت دست نخورده اش مشهور است. همچنین، شهر توریستی...
لرستان در فروردین بسیار خوش جلوه است. از سبزه زار ها گرفته تا بلوط ها با برگ های نو. رودخانه ها و آبشارها. همه دعوت کننده به تماشای طبیعت هستند. خوشبختانه فروردین ۱۴۰۴ بی نصیب نماندیم و قطعاتی از سرزمین دیدیم که در نوع خود بسیار زیبا و دلربا بود. شبانه به همت دوستان راهی دورود شدیم و حوالی ۳:۳۰ صبح بود که به دورود رسیدیم. خواب امان نمی داد. ماشین را در پارکینگ راه آهن ایستگاه دورود گذاشتیم. پرس...
زمستان، سرما و سفر… اعتقاد دارم زندگی را باید دید و تجربه کرد؛ مشتاقانه به همه جا سر کشید. روزی که نقطهای جدید را میبینم، آن روز را برای خود ذخیره میکنم، بقیه تکرار مکررات است. در بحبوحه روزگار کرونایی، هفتم بهمن ۱۴۰۰، اعتیاد به سفر را چارهای جز سفر، دیدن و گپ زدن نبود. پس برای یک سفر کوتاه آخر هفتهای، راهی مقصدی تاریخی شدیم. در مسیر آتشکوه: پنجشنبهای برفی در سال ۱۴۰۰، ظهر از تهران به قصد آتشکوه...
بهار که می شود لرستان زیبا، هم دعوت می کند. کجایش؟ فرقی ندارد. اوایل بهار هر کجا که اراده کنی طبیعت لرستان آماده میزبانی است. اما مسیرمان در این سفر از کجا به این مقصد ها باز شد؟ فقط می توانم بگویم اتفاق. هیچوقت دورود را از این زاویه ندیده بودم و چه حیف تا بهار ۱۴۰۳ از جاذبه های دورود بی خبر بودم. اوایل اردیبهشت به قصد دیدن آبشار بیشه راهی دورود شدیم (گزارش را می توانید در اینجا...
وقتی تو تهران باشی و نخوای روز تعطیل خونه نشین باشی و هوس کوه و سنگ و درخت و آب داشته باشی پیشنهادهای خوبی میشه داشت. یکی اش اینه که ماشین رو برداری و راهی شمال غرب تهران بشی، جایی که به جاده امام زاده داوود ختم میشه. جاده رو ادامه بدی و خروجی سنگان رو هم رد کنی و در مسیر امام زاده جایی که جاده همچنان در حال ارتفاع گرفتنه در سر یک پیچ در سمت چپ خروجی...
ریشه یابی اسم گذاری شهرها و روستاها در ایران برایم موضوع جذابی است. ولی دسترسی به منابع چالش اصلی است. یادم می آید که ایرج افشار در کتاب سفرنامه اش چه زیبا اسامی شهرها را بیان کرده و چقدر از این موضوع که اسامی را تغییر می دهند و ریشه را از بین می برند شکایت داشته. در شمال رشته کوه دنا، آبشار و روستای آب ملخ مقصد یک روز خردادی ما بود که به واقع جز جاذبه های خاص...
تا وقتی فقط می شنوی پادنا، درک نمیکنی که پادنا چیست؟ پادنا کجاست؟ حال و هوای پادنا چطور است؟ فقط باید بار سفر ببندی و راهی شوی تا به پاسخ هایت برسی. آنجا که به سمیرم می رسی و اولین نمای قله های برف گرفته دنا را که می بینی جذب زیبایی این منطقه می شوی ولی این اول زیبایی هاست. به حنا می رسی و کم کم هیجان بیشتر می شود. منظره های برفی حالا نزدیک تر و شفاف...
بعضی وقت ها یک مقصد فقط بک بهانه است تا راهی جاده و جنگل و کوه بشوی و در طبیعت رها باشی و روزی را متفاوت از همه روزهای شهرنشینی که همه اش شبیه هم است بسازی. یک روز کوتاه سرد پاییزی فرصت داشتیم و جهت را روبه سوی شمال پیش گرفتیم و راهی جاده فیروزکوه و سوادکوه شدیم.
دوران عجیب کرونا، گریبانگیر دیدنی های طبیعی هم شده بود… یادم می آید تا نزدیک دروازه جنگلبانی رفته بودیم ولی آنجا اجازه ورود خودرو و حتی پیاده را نمی دادند. چه پاییز زیبایی بود… و چه حسرتی خوردیم… امسال آخرای آبان ۱۴۰۲ در یک پاییز عجیب گرم، که میشد با یک تی شرت روز را به راحتی سر کرد، در روز آخر سفر به کیاسر، وقتی قصد برگشت به سمت تهران را داشتیم، به ناگاه یاد الندان افتادیم… هیچ وقت...
نراق… واژه ای که سالها شنیده بودم، نزدیکمان هم بود ولی همیشه به تعویق افتاده بود…فکرمان همیشه این بود که مقصدهای نزدیکتر همیشه در دسترسند و فعلاً بچسبیم به دوردستها. و این شد که از چنین شهر زیبایی غافل شده بودیم. تا اینکه بالاخره آخر هفته ای پاییزی و آذرماهی که زمان کمی هم داشتیم نوبت رسید به چند مقصد نزدیک از جمله نراق.به نظرم شهر و یا روستایی که اقامتگاه، آن هم از نوع سنتی دارد مهمترین دعوت کننده...
پرسه زنی در اریبهشت ماه مقصد و منزل نمی خواهد، فقط کافی است راهی شوی و دل را به جاده بسپاری تا زیبایی ها و نادیده ها را یک به یک لمس کنی…به ناگه رگبار تندی بزند و رنگین کمان هدیه ات باشد… دشت و دمن و مزرعه سر سیز ببینی و تا می توانی بهار را تنفس کنی… تاکستان به قصد دیدن سارال در کردستان بود که از پایتخت راهی شده بودیم. ۱۱ صبح دمای هوا ۱۹ درجه سانتی گراد بهتر از این هم می شود؟...
بعضی وقتها پیش می آید که در مسیر بدون آنکه مطلع باشی یا قصدی داشته باشی سر از نقاط شگفت انگیز در می آوری. به نظرم مسیر سفر، خود سفر است و مقصد فقط بهانه ای است برای طی کردن مسیر. هر چقدر انعطاف تر باشی و وقت بیشتری را جهت دیدن و ارتباط گرفتن با اهالی هر کجا بگذاری تجربه بهتری به جای می ماند. دیدن روستای خویین و میل خویین برای ما که از بیجار راهی زنجان بودیم...
این نوشته حس و حال یک روز تابستانی در کوهستان البرز در کنار یکی از جاذبه های مهم و زیبای آن، دریاچه هایی در ارتفاع ۳۰۰۰ متری است که برای طی مسیر و رسیدن به این مقصدهای زیبا با دوچرخه رفتیم و لذت سفر را دوچندان کرد. ساعت ۹ صبح تیر ماه ۱۴۰۰ بود که در روستای هویر(Havir) به دنبال جای پارک مناسب بودیم که به صورت اتفاقی میثم همنورد عزیزمان را اتفاقی در روستا دیدیم که آنها هم با...
ساعت از ۱۰ شب گذشته بود.پشت فرمان نشستم و روشن کردم. خسته بودم ولی آنقدر توان داشتم که پیش برویم. از بیجار خارج شدیم و جاده دوبانده و تمیز بود. همه چیز مرتب بود و جاده برقرار بود که شک به جانم افتاد که کارت بانکی ام را آوردم؟ چرا پیدایش نمیکنم. خلاصه ترجیح دادم برگردم به آخرین نقطه ای که استفاده کرده بودم. داشتن کارت بهتر از نداشتنش بود. شام را در یک غذاخوری در خروجی شهر بیجار خورده...
برکه یا اب انبارهای ذخیره آب شیرین و باران جنوب عجیب تحسین برانگیز است. هوشمندانه، سازگار با اقلیم و محیط زیست. در سفرهای مختلف به جنوب فارس و هرمزگان همواره علاقه مند بودم که فرصتی پیش آید تا در زمان مرمت یا ساخت یک برکه بازدیدی از ان داشته باشم که تا به حال موفق نشده ام. در مورد ساختار برکه در منابع جستجویی کردم و به مقاله کاملی دست یافتم که اطلاعات خوبی را می تواند به علاقه مندان...
روزهای اخر شهریور در سفری که به شمال شرق داشتیم، بخشی از برنامه گشت و گذار در منطقه کلات بود. بدلیل کوهستانی بودن منطقه تنوع طبیعی و چشم اندازهای زیبایی در این منطقه دیدیم که در نوع خود هیجان سفر را بیشتر می کرد.
معبدی با نقش اژدها . معبدی عجیب آن هم در ایران و در استان زنجان. همیشه به دنبال فرصتی بودم که با آسودگی و در آرامش تمام از این بنا دیدن کنم. این نقش برجسته اژدها که در ایران تکرار نشده است، یادگاری از دوران ایلخانی و یک نوع تبادل فرهنگی به شمار می آید.
سفر به لرستان و آبشارهایش در اردیبهشت، سیال شدن در جریان زندگی طبیعت و چشم اندازهای کوهستان و جنگل های بلوط و جویباران است که چند باری این موهبت نصیبمان شده است. اما این بار سفرمان با حضور کودکان و پیمایش هم پای آن ها بود که به نظر خودم یکی از بینظیرترین تجربه های سفرم در طول این سال ها بود. سفری سه روزه که به قصد دیدن آبشارهای نوژیان و وارک(Vark) و تجربه اقامت در میان کوه و...
مسیر آلادیز گه به گیلده را برای خودم به عنوان برآورده کردن یک آرزو برای دیدن غرب البرز میدانم. آنجا که در بستر چمنزار و سپس جنگل سرازیر می شوی تا روح و کالبدت پر از عطر جنگل شود. غبار تنت را آبشار و چشمه بشوید و خستگی ات را چای و آش دوغ در گیلده بدر کند. انگار پرواز کرده ام و این ۸۰۰ متر را فرود امده ام.
اسم این منطقه بهشتی در استان اردبیل تا فروردین ۱۴۰۱ به گوشم نخورده بود و بعد از سالها سفر و تحقیق در مورد سفر و جاذبه های طبیعی ایران با ژئوپارک دومولی(دومولا) کاملا بیگانه بودم. پس وقت را از دست ندادم و به اتفاق یاران همیشگی سفر، یک پیمایش خوب و حسابی در نیمه خرداد ۱۴۰۱ ترتیب داده شد. تدارک سفر به ژئوپارک دومولا (در نقشه های تقسیمات کشوری دومولی نوشته شده ولی ساکنین روستا آن را دومولا تلفظ می...
