از روستای ابر شاهرود تا شیرین آباد علی کتول از مسیر شاهی(استانهای سمنان و گلستان)

نمی دونم اصل ماجرا از کجا شروع شد، فقط اینو می دونم که در زمان مناسب در مکان مناسبی بودم، اواخر مهر، ماه اول پاییز بود که از همهمه و جنجال این تهران لعنتی فرار کردیم و زدیم تو دل این زردا و نارنجیا، که امسال یه کمی زودتر رنگ عوض کرده بودند و با حضور خورشید و یه نسیمی که درختارو مجبور می کرد باله برقصن، دل و میکندن و چرخ زنان می اومدن که برسن به وصال گلهای زعفرون کوهی که پاییز رو بیشتر از باهار دوست دارن.

تجربه عبور از عرض البرز از مبدا روستای ابر شاهرود به مقصد شیرین آباد علی آباد کتول اونم توی روزای کوتاه پاییزی بس فراموش ناشدنی است. دلم می خواست برم و برم که از خستگی له بشم، برای اینکه لمس کنی باید بری جایی که کسی نباشه تکیه بدی به اون درخت بزرگه و باد برگ ریزونت کنه اونوقته که میفهمی پادشاه فصل ها پاییز یعنی چی وگرنه وسط شهرکه چیزی بجز شلوغی و آلودگی و شب نیست…

پیمایش خلخال به اسالم (استانهای اردبیل و گیلان)

با خودرو بارها مسیر جاده ای را رفته بودم و برایم لذت بخش بود، اما این بار که با پای پیاده دل به جنگل زدیم فهمیدم هر دوتا طی طریق است”این کجا و آن کجا؟”پیمایش مسیر خلخال به اسالم در بخشهایی آنقدر زیبا بود که گاهی هنوز فکر می کنم رویایی شیرین بوده است، جنگلهای متراکم و ییلاقی زیبا و وهم آلود چنان در ذهن من نقش بسته است که افسوس و سودای سفر دوباره از من دور نمی شود…

کلیساهای شمال غرب ایران(استان های آذربایجان)

تشبیه نقشه ایران به گربه نشسته، یکی از زیباترین تشبیهاتی است که من در خاطر دارم، گوش ها و حتی صورت این گربه ی دوست داشتنی در طول تاریخ همواره بین روسیه، ترکیه و ایران دست به دست شده است، و در حین این بده بستان های گاها خونبار تبادل تاریخی و فرهنگی هم بوجود آمده است، کلیساهای شمال غرب ایران حاصل همین مبادلات فرهنگی هستند که از سال ۲۰۰۸ به ثبت جهانی رسیده اند…

از شهریری کهن سال تا خان کندی مرز نشین(استان اردبیل)

استان اردبیل همیشه برای طبیعت دوستان وسوسه انگیز است، هوای بهار که رو به گرمی می رود، برای خنکای این خطه دل دل می کنم، اینبار مقصد ما ابتدا شهرستان مشکین شهر و بعد شهرستان گرمی (Germi) است از سایت باستانی شهر یری و پل معلق مشکین شهر و مقبره شیخ حیدر دیدن کردیم و در مرز جمهوری آذربایجان در روستای خان کندی طبیعتی بکر را به نظاره نشستیم.

ساحل درَک زرآباد و گل فشان تنگ(شهرستان کنارک، استان سیستان و بلوچستان)

در یکی از شبهای زمستانی در اوج ترافیک تهران، رادیو برنامه ای توصیفی از یک روستای منحصر به فرد در جنوب شرقی ایران پخش می کرد، توصیفات عجیبی از منظره اقیانوس و رمل های کویری به علاوه ی نخل های سر به فلک کشیده،مجری چنان از ساحل زیبا و تمیزش داد سخن گرفته بود که سنگینی ترافیک را به کل فراموش کردم و با پرواز چارتر یکطرفه در عالم خیال در سواحل دریای مَکُران و روستای درک( Darak) فرود آمدم…

سرباز بهشت گردشگران(سرباز، سیستان و بلوچستان)

از زمانی که صحبت سفر به سیستان و بلوچستان پیش آمد، سودای دیدن گاندو در طبیعت، بزرگترین انگیزه ام بود، هرچند که بعدتر آنقدر اتفاق زیبا افتاد که گاندو به حاشیه رفت، در ادامه حرکت رو به جنوبمان در سیستان و بلوچستان از ایرانشهر راهی سرباز شدیم، جایی که به زعم همه بهشت طبیعت گردان است، مخصوصا با آن باغهای میوه اش که “هوش از سر و طاقت ز دل و تاب و توان برد”…